Piosenka o portugalskim kempingu
6 kwietnia 1974 roku Paulo de Carvalho reprezentował Portugalię na festiwalu Eurowizji i zajął ostatnie miejsce. Mimo to, piosenka “Depois do Adeus” (tłum. od naszego pożegnania) wygrała, odegrała znaczącą rolę w portugalskiej rewolucji 19 dni później.
 Portugalia i muzyka stanowią jedno. Kraj ten słynie z “fado” - rozpaczliwej pieśni życia śpiewanej przez żony rybaków z Lizbony. Istnieje także inne fado z Coimbry (położonej na południowy wschód od Porto), wykonywane przez studentów w czarnych pelerynach. Lizbońskie fado powstało na początku XIX wieku w barach biednych dzielnic miasta. Gdy w XX wieku zarówno Portugalia jak i Hiszpania podlegały wojskowej dyktaturze, ludowe pieśni kojarzono ze zwolennikami panującymi reżimu. Właściwie to portugalscy generałowie zapewnili te trzy „f” Portugalii – fado, futbol i Fatimę (miasto pielgrzymów w środkowej części kraju). Nie fado, a piosenka która poniosła porażkę na festiwalu piosenki przywróciła demokrację w Portugalii. „Depois do Adeus” była sekretnym znakiem na rozpoczęcie rewolucji. Wiemy jednak, iż słynna wokalistka fado, Amália Rodriguez potajemnie “sponsorowała” rewolucję, na kempingach w Portugalii ponownie mamy możliwość słuchania muzyki fado bez zakłopotania.
Dwie piosenki na sygnał
Kemping w Portugalii to idealne miejsce do odkrywania ziemi fado. Olbrzymi most nad rzeką Tago w Lizbonie, który Portugalia otrzymała w prezencie od Stanów Zjednoczonych po II wojnie światowej nosił kiedyś nazwę mostu Salazara (okrutnego dyktatora), ale teraz nazwa pochodzi od daty rewolucji, 25 kwietnia 1974r. Rewolucja przygotowywana była w najwyższej tajemnicy w bazie armii w Grândola. Wieczorem dnia 24 kwietnia, lokalne radio prezentowało festiwalową piosenkę „Depois do Adeus” - sygnał dla żołnierzy do zajęcia pozycji. Potwierdzenie przyszło zaraz po północy 25 kwietnia. Po piosence „Grândola, vila morena” (brązowe miasto) śpiewanej przez Zeca Alfonso, wszystkie strategiczne punkty kraju zostały przejęte, a wkrótce żołnierze i cywile przyłączyli się do rewolucji. Nie padł ani jeden strzał. Istnieje kilka portugalskich campingów niedaleko Grândoli, gdzie słowa „Grândola, vila morena” zostały wymalowane na ścianie bazy armii. Ściana ta dziś jest pomnikiem.
Nowy talent fado
Z głośników na kempingach w Portugalii często słychać muzykę fado, jest to część historii kraju, a kampingi w Portugalii wręcz z niej słyną. Fado koniecznie trzeba usłyszeć na żywo. Niestety komercja dotknęła także Portugalię, więc najlepsi artyści opłacani są teraz przez najlepsze hotele i kluby. Zdarza się jednak, że w najmniejszym barze w Lizbonie można usłyszeć nowy talent. Szczęśliwi trafiają wprost z campingu w Portugalii do prawdziwego baru fado i doskonale się bawią.
Porażka ?
Kwiaty goździka, które żołnierze wkładali do luf broni sprawiły, iż Portugalia odzyskała swą wolność bez rozlewu krwi. Mimo, iż fado to tradycyjna smutna pieśń portugalska, nie wystarczyła do odzyskania wolności. Dwie inne piosenki wystarczyły. Piosenki, które znają wszyscy na portugalskich kempingach. Przegrana piosenka festiwalu piosenki okazała się jednak zwycięską.
|
